Salyangoz İlaçlama

SALYANGOZ İLAÇLAMA SERVİSİ

Yumuşaklar(Mollusca) ailesinden olan Salyangoz tek kabuklu olup kara hayvanlarının ortak ismidir. Salyangozların kafa kısımları belirgindir kafa kısmında iki tane anten bulunur ve gözleri buradadır. Tatlı sularda denizlerde, birçok ortak yaşam alanında görülebilen canlıdır. Nemli yerler de bulunur ve gezerler. Yağmurların bol olduğu sonbaharda havanın çok soğuk olmadığı zamanlarda bolca görülebilirler. Vücutlarında çok fazla su ihtiva ettiklerinden çok soğuk havalar Salyangozların donmasına sebep olabilir. Çok sıcak havada çok sıvı kaybederler bu da Salyangozların kurumalarına sebep olabilir. Kış mevsiminde yeraltına,   kovuk vb. yerlerde saklanır ve kendilerini dış etkenlerden koruyabilirler. Havaların çok sıcak olduğu yaz mevsiminde de aynı şekilde korunmaya ihtiyaç duyabilirler. Salyangozlar göller bölgesi, Marmara ve Karadeniz bölgesinde yoğun olarak görülür ve buralardan toplanan Salyangozlar canlı olarak veya işlenmiş olarak ihraç edilir. Çoğunluk olarak besinlerini otlardan sağlamakla birlikte etçil olarak da beslenebilirler. Salyangozların kabukları ve gövdeleri arasında sümüksü bir sıvı vardır gelir. Kabukları kıvrım şeklindedir. Son kıvrım yeri açıktır(dış dudak) Salyangoz buradan vücudunu ileri geri hareket ettirerek kabuk içine girip çıkar.

SALYANGOZUN BİYOLOJİK YAPISI NASILDIR?

Vücutları balık kulağı denilen ince bir zar, kabuk deri ve tül ile korunur. Kas dalgalanmalarıyla ayak ileriye itilir ve Salyangoz ayağının üzerinde kayarak hareket sağlar. Ayağın ön tarafındaki salgı bezi sümüksü bir sıvı salgılar, bu sıvı ayağın rahat kaymasını sağlar ve Salyangozun gezdiği yerlerde iz bırakır. Kanı renksiz yapışkandır, pıhtılaşmaz. Salyangozun  kanının  yoğunluğu sudan biraz daha fazladır. Havayla temasında mavi renk olarak görülür. Görme, koku alma, tat alma kafalarında bulunan antenler sayesinde olur. Salyangozların işitme duyuları körelmiştir. Salyangozlar kabuklarını korunak olarak kullanırlar. Kış aylarında soğuktan korunmak için yaz aylarında sıcaktan korunmak için kabuklarına sığınırlar. Yağmurlu ve çiğli havalarda beslenme amacı ile kabuklarından çıkarlar. Yaz uykularını çalı aralarında, kış uykularını ise ağaç dipleri,  çalı dipleri vb yerlerde geçirirler. Dinleme durumuna geçtikleri zaman epiphrohme denilen zarla ağızlarını kapatarak kendilerini yumuşak toprağa gömerler. Kışın uygun zaman gelince zarı açıp havayı temizlerler. Uyandıkları zaman taze bitki ile beslenmelerine başlarlar. Soğukla karşılaştıkları zaman ağızlarını kapatarak ağaca yapışık olarak beklemeye başlarlar.